"Por nada" es un corto de ficción basado en hechos reales descritos por personas que llevan años analizando los comportamientos violentos de sectores muy concretos de nuestra juventud, más concretamente del que fuera el Primer Defensor del Menor, Javier Urra.
En él se nos presenta a unos alumnos de un colegio, la pandilla de Roi, aburridos y consentidos, resultado de una educación permisiva y superprotectora, que produce tanto daño como el autoritarismo, en nuestra juventud.
Aborda también el tema de la violencia, de su práctica y de su publicación a través de Internet, en Youtube en este caso, y del llamado ciberacoso, la grabación no autorizada de imágenes, reales o ficticias, que luego son publicitadas sin consentimiento en la red.
Permite reflexionar sobre la violencia, el ciberacoso o matonismo y la convivencia, sobre el respeto, la justicia, la responsabilidad sobre los propios actos, el aburrimiento o la diversión.
Vamos pues a reflexionar sobre ello, sobre si las situaciones que se describen en él se adaptan a la realidad, si se quedan cortas o si piensas que son una exageración...
Tras el debate del tema y la exposición del mismo en clase, deberéis de hacer un comentario reflexivo y agregar las conclusiones a las que lleguéis en el blog.
Inauguramos unha nova travesía dentro do Plan Proxecta dá Xunta de Galicia acompañados por
un grupo de Ongs que se uniron coa meta de transformar este o noso mundo desigual por outro máis xusto e equitativo.
Este proxecto pretende apoiar ao alumnado para que coñeza e, dalgunha maneira, entre a formar parte deste movemento global de mocidade
inspiradora. Todo isto, para fomentar o respecto e a valoración da diversidade
como algo enriquecedor, o consumo responsable, a conciencia ambiental, o
respecto aosDD. HH, o coñecemento
dosODS (Obxectivos de Desenvolvemento
Sostible) a igualdade de xénero... e ademais potenciar habilidades e actitudes
como o diálogo, a corresponsabilidade, a empatía, a resolución positiva dos
conflitos e a solidariedade, desde unha conciencia crítica, activa,
investigadora, non conformista e motivando o OPTIMISMO CARA O CAMBIO.
Así o pasado luns 18
dexaneirotivemos oprimeiro tallernas aulas como
punto de inicio. Nesta ocasióncoa
visita de María Caride e Ángelaquenes con
grandesdoses de entusiasmo eunhaolladamoi positivafixeron reflexionarao alumnado de 1º e 2º de ESOsobre Que significa ser activista?.
A través dunha dinámica os rapaces e rapazas analizaron as problemáticas que afectan a milleiros de persoas no noso planeta, e foron quen de idear solucións para erradicalas.
No curso 2015-2016 a profe Bárbara, cos nenos e nenas da
clase de valores que actualmente están no grupo de 6º A, iniciaron unha campaña
de recollida de móbiles vellos para envialos a unha empresa que os recicla e
envía parte dos beneficios obtidos ao Instituto Jane Goodall (IJG). Este
instituto realiza unha importante labor social e medioambiental en todo o mundo
e, concretamente, no Congo, onde existen graves conflitos derivados en gran
medida do enorme consumismo da nosa sociedade: guerras polo coltán, a
casiderita e outros minerais empregados na fabricación de aparatos
electrónicos, a explotación infantil nas minas, os monocultivos de palma que
acaban coa selva e que, xunto coa actividade dos furtivos, ameazan a supervivencia
de moitas especies, etc.
Reuníronse 84 móbiles e, gracias a iso, como agradecemento,
conseguimos unha subscrición anual ao Instituto Jane Goodall e o APRADIÑAMENTO
DE 3 CHIMPANCÉS: ANZAC, LEMBA E KAUKA.
Este curso 2019-2020 retomamos esta estupenda iniciativa e,
o alumnado de primaria xunto co da ESO, volveremos a recoller móviles usados
para a campaña Mobilízate pola selva.
Esperamos a vosa colaboración e que fagades campaña de
sensibilización entre os vosos familiares e amigos para que os móbiles non
acaben no lixo.
Así que só tedes
que traer móbiles vellos ou estragados, sen cargador e sen tarxeta, pero con
batería. Deixaranse na biblioteca ou na entrada de secundaria nunha caixa onde
tamén atoparemos un folleto con información e fotos dos chimpancés e do Centro
de Recuperación de Tchimpounga.
XA SABEDES, FACEDE
CAMPAÑA E ANIMÁDEVOS A COLABORAR!!!!
Aquí vos deixamos varios vídeos informativos sobre o
proxecto e de como chegaron ao Centro de Recuperación de chimpancés de
TCHIMPOUNGA, no Congo.
Por esas mujeres con cáncer de pecho, que están superándolo con quimioterapias y todos los cuidados que conllevan. Para esas mujeres tan especiales y únicas, el director Paco León, como muchas/os sabréis quien es, y por si no lo conocéis como Paco León a lo mejor es más conocido como Luisma en la serie 'Aída', ha decidido crear, entre muchos cortos, este, para ayudar, apoyar y dar a conocer la situación de esas mujeres y para que vean que tiene salida, y en este caso bastante buena. este es su corto.
O día 8 de marzo celebramos o día da muller traballadora. Eu penso que non só deberíamos de dedicarlle un día en especial, senon que deberiamos ter presente a importancia das mulleres na sociedade todos os días do ano.
Por desgraza, hoxe en día está moi presente o machismo e a violencia de xénero. Co tempo eu creo que isto cambiará e aprenderemos a tratar ben ás nosas nais, mulleres, irmáns...
O mellor será traballar todos xuntos para conseguir un mundo mellor, sen diferenzas entre homes e mulleres.
"Mulleres fermosas son as que non teñen medo de expresar o que sinten"
A educación é o proceso para facilitar a aprendizaxe en todas partes. Coñecementos, habilidades, valores, crenzas e hábitos dun grupo de personas, as cales tamén son transferidos a outras persoas, a través da narración de contos, a discusión, a ensinanza,a formación ou a investigación. A educación non só se produce a través da palabra, pois está presente en todas as nosas accións, sentimentos e actitudes. Tamén é un dereito que temos, pero que, desafortunadamente non todos o gozamos. Xa que hay nenos e nenas doutros países máis pobres que están traballando ou loitando por sobrevivir, cando deberian ter a oportunidade de levar unha vida normal.
Nunca o entenderei. Nunca comprenderei como unha persoa pode discriminar a outra por algo tan absurdo coma a cor da pel, algo que, se se pensa friamente é algo insignificante. Pero esta é a realidade do mundo, hai persoas situadas nun "nivel" superior por ser máis pálidas e outras nun inferior por ser máis morenas. Por moito que se diga que no mundo xa non hai racismo, é mentira. Sempre hai preferencias e rechazo cara a unha persoa que vive nun país que, como diría moita xente "non lle corresponde". Por que non lle corresponde? Acaso é menos persoa un home negro cós ollos marróns que una branco cós ollos azuis? Está ben que as persoas de pel clara viaxemos e vivamos noutro países, pero, se unha persoa de pel máis escura o intenta, é discriminado da forma máis cruel.
Nunca entederei o racismo.
Aquí un vídeo no que se pode ver como o racismo non está erradicado, senón que está inculcado nos nenos máis pequenos.
El amor es un concepto universal entre seres, definido de diversas formas
según las diferentes ideologias y puntos de vista (artístico, científico,
filosófico,religioso). De manera habitual, y fundamentalmente en Occidente, se
interpreta como un sentimiento relacionado con el afecto y el apego, y
resultante y productor de una serie de actitudes,emociones y experiencias. En
el contexto filosófico, el amor es una virtud que representa todo el afecto, la
bondad y la
compasión del ser humano. También puede describirse como acciones
dirigidas hacia otros y basadas en la compasión, o bien como acciones dirigidas
hacia otros (o hacia uno mismo) y basadas en el afecto.
O día oito
de marzo,celébrase o día internacional da muller traballadora.Reivindicamos a
participación na sociedade e o noso
desarrollo como persoas.Mulleres que teñen un empleo,son amas de casa,coidan
aos seus fillos...
Queremos a
igualdade laboral,xa que por estudos realizados dise que as mulleres cobran 25
ou 30% menos que aos homes.Acabar ¡xa! coa violencia de xénero(que cada ano van
aumentando máis os casos)
Penso que
debemos seguir pelexando polos nosos dereitos xa que considero que todos somos
iguais
"¿Ha tocado fondo? No lo sabe. Ha escuchado decir que a
veces hay que ir hasta abajo del todo para impulsarte hacia arriba. Entonces
aprietas los dientes, flexionas las rodillas y saltas con fuerza para salir del
pozo. Esa es la vida. Una constante entrada y salida en pozos imaginarios, más
o menos profundos, en los que caes y de los que tienes que tratar de fugarte
con el menor número de rasguños posibles."
Este é un anaco dun libro que me gusta moito. Nel, explica que a vida baséase en
caídas e subidas, que para solucionar un problema é preciso pensar e intentar
facer as cousas ben, que en esta vida
non se da todo feito, que para chegar a ser alguén hai que esforzarse,
esforzarse moito.
Temos que axudar a no contaminar o noso planeta porque perxudicanos a todos.
Para axudar a o noso planeta temos que colavorar todos temos que reciclar non tirar
o lixo ao chan intentar ir en autobuses e non utilizar o coche porque senon contaminamos
o aire. Non tirar lixo ao mar porque contamina o mar e aos seres vivos tamen non contaminar os bosques .
30 socorristas de Cruz Vermella protestaban esta mañá no interior do Concello de Barcelona para esixir que o cambio da xestión do servizo de salvamento nas praias non supoña o despedimento das 70 persoas que ata o ano pasado realizábano.
Os socorristas queren que o Concello garanta que todos serán subrogados pola nova empresa encargada de velar pola seguridade das praias: Prol-Activa Serveis Aquátics. O persoal actual está composta por 45 empregados fixos discontinuos e outros 25 temporais.
Os empregados de Cruz Vermella acóllense ao convenio da sanidade privada. Si ao final pasan a formar parte de Prol-Activa, temen que esta lles aplique o mesmo que usa para o seu persoal: o de instalacións deportivas, que determina condicións inferiores en materia de salarios e descansos.
Os traballadores esixen que a Administración local tome parte no conflito e inste a contrátaa para que este cambio de xestión non supoña nin despedimentos nin rebaixas de soldos. Colau díxolles que "están traballando niso", mentres que Sanz respondeulles que o Concello "non pode facer nada", segundo aseguraron os manifestantes.
As mulleres merecen ser tratadas coma os homes ao fin e ao cabo todos somos seres humanos e debemos tratar aos demais coma debemos ser tratados; non podemos agredilas porque se fose o revés tampouco nos gustaria. Non se pode adicar só un día ás mulleres xa que están sendo discriminadas a diario en moitos campos da súa vida. Deben ter as mesmas oportunidades laborais ca os homes e cobrar o mesmo ca os homes.
O pasado día 8 de marzo foi o Día Internacional da Muller Traballadora o, simplemente, Día Internacional da Muller. O primeiro día nacional da muller foi celebrado en Nova York en 1909 polas Mulleres Socialistas para conmemorar a manifestación de 1908 na que 15000 mulleres esixiron a redución da xornada laboral, o aumento dos salarios e o dereito a voto. En 1910, na II Conferencia Internacional de Mulleres Socialistas en Copenhague, proclamouse o 8 de marzo como Día Internacional da Muller Traballadora e ao ano seguinte celebrouse por primeira vez en Alemania, Austria, Dinamarca e Suiza. Co paso do tempo, foise proclamando oficial noutros países: en Rusia no ano 1917, en China en 1922, en España en 1936. No ano 1975 a ONU proclamou ese mesmo ano como Ano Internacional da Muller e ademais instouse aos demais países a que un día ao ano sexa o Día Internacional da Muller. No ano 1994 Estados Unidos engadiu este día nos seus calendarios. No ano 2011 celebrouse o Centenario deste día tan importante e comezou a funcionar a Entidade da ONU para a Igualdade de Xénero e o Empoderamiento da Muller tamén coñecido como ONU Mulleres.
Esta semana en todos os centros de Galicia,conmemorase a semana da prensa na escola.Por iso vou falar do papel que ten a prensa como medio de denuncia social. Hoxe en día vemos como en todo o mundo hai guerras,vulneranse os dereitos das persoas, construense muros para que a xente que fuxe das guerras buscando unha vida mellor non poidan alcanzar o seu soño...
Pero como nos enteramos disto?.Pois aquí entra a prensa como medio de denuncia para que todo o mundo saiba cal é a realidade.
Grazas a prensa, que moitas veces é a que investiga e denuncia moitos casos de corrupción,agresións as mulleres,etc, estamos todos informados e podemos ser críticos,actuar.Os países democráticos respetan a liberdade de expresión;polo tanto, os seus ciudadanos e os medios de comunicación non teñen que ser restrinxidos por lo que piensan. Si investigamos algo e publícase, servirá para que todos sexamos libres de publicar e dicir o que nos gusta e non nos gusta.
Palabras para a reflexión: Aventura, Loitar, Imposible, Loucura, Adolescentes
Adóitase dicir que as persoas dentro de nós estamos cheas de loucura, nesta vida hai de todo un pouco pero nada é imposible. Vou poñer un exemplo que é moi común nos colexios. Toca empezar as clases de novo, todos volvemos a vernos e a estar xuntos para poder contarnos as nosas aventuras do verán. Un día calquera chega o noso profesor de calquera materia e dinos que vai vir un novo alumno, todos pensamos si será: alto ou baixo, doutra cor, con diferente idioma, louro ou moreno, etc.
Cando finalmente o coñecemos, vemos que no recreo esta só merendando e que algúns rapaces se rin del. ¿Por que a día de hoxe, aínda existe xente así? Os adolescentes, ás veces, non somos conscientes do que facemos ou dicimos, cando nos paramos a reflexionar, decatámonos de que igual ese rapaz tivo que loitar moito para chegar ao noso país ou para poder ter algo que levar á boca, en cambio nós vivimos como reis moitas veces; por outra banda, moitas outras veces, acabamos sendo mellores amigos desa persoa.
Por iso escollo como palabra clave BATALLA, porque podemos dicir que a vida é un BATALLA.
Este vídeo trata mui bien de lo que creo que una madre puede llegar a hacer por su hijo, y de callar por amor, yo dejo este vídeo para que valoremos lo que es una madre mientras la tenemos, no solo cuando ya no está.